Film, karısının ani ölümünün ardından iki küçük çocuğuyla yalnız kalan bir babanın (Dad) trajik ve travmatik yas sürecini konu alıyor. Bu yas, sadece duygusal değil metaforik ve fantastik bir boyut kazanıyor: Baba, kederini bir ev misafiri gibi görünen “karga” (Crow) biçiminde algılama gölgelerden gelen huzursuz edici bir varlık ile yüzleşiyor. Bu varlık hem rahatsız edici hem de bir çeşit rehber ya da “kederin dışavurumu / temsili”. Film, yas süreci, kayıp, baba-çocuk ilişkisi, gerçeklik ile kurgu ve hallusinasyon arasındaki belirsizlikler gibi ağır, duygusal temaları karanlık ve sürreal bir tonda işliyor.